W przeciwnym razie wróżą pogorszenie ilości i jakości usług publicznych w całej Polsce. Samorządowcy ostrzegają także, iż obecna sytuacja demograficzna będzie także skutkować wieloma innymi zagrożeniami dla naszego kraju, w tym nawet dla sieci osadniczej.
To zaś z pewnością początek kryzysu państwa, który zauważają i informują o nim władze centralne samorządowcy.
Dlatego domagają się zwiększenia udziału miast na prawach powiatu niebędących stolicami województw w podatku PIT do poziomu 9% oraz w podatku CIT do poziomu 3,3%.
Lokalne władze zauważają wiele niekorzystnych zjawisk i sygnalizują je, także na drodze formalnej, bo kilkunastu gospodarzy dużych ośrodków miejskich wystosowało nawet specjalny dokument w tej sprawie, aby zwrócić uwagę rządzących Polską na rozpoczynający się kryzys:
„My, prezydenci i burmistrzowie miast subregionalnych i regionalnych, w tym miast, które utraciły status miast wojewódzkich, stajemy dziś przed nowymi wyzwaniami. Sytuacja demograficzna oraz idące za nią konsekwencje stają się realnymi zagrożeniami dla sieci osadniczej kraju. Nasze miasta pełnią szereg kluczowych funkcji publicznych w zakresie ochrony zdrowia, edukacji, dostępu do infrastruktury oraz rynku pracy dla całych regionów, ponosząc jednocześnie ciężar ich finansowania — przede wszystkim ze środków własnych.
Negatywne trendy, jeśli nie zostaną zatrzymane, doprowadzą do znacznego pogorszenia jakości usług publicznych – nie tylko w naszych miastach, lecz także w innych ośrodkach w Polsce. Dlatego niezbędne jest systemowe wsparcie rozwojowe dla miast na prawach powiatu, niebędących stolicami województw.
Postulaty dla miast na prawach powiatu niebędących stolicami województw:
1. Zwiększenie udziału miast na prawach powiatu niebędących stolicami województw w podatku PIT do poziomu 9% oraz w podatku CIT do poziomu 3,3%.
2. Budowanie i wzmacnianie akademickiego charakteru tych miast i lokowanie w nich instytucji badawczych, a także decentralizacja i deglomeracja instytucji centralnych i wojewódzkich.
3. Utrzymanie i budowa dróg krajowych oraz wojewódzkich — jako infrastruktury o kluczowym znaczeniu dla rozwoju kraju – powinny być realizowane bez udziału finansowego naszych jednostek.
4. Wzmocnienie lokalnych specjalizacji gospodarczych, rozwijanych przede wszystkim w tych ośrodkach.
5. Ustanowienie priorytetu inwestycyjnego dla spółek Skarbu Państwa, tworzenie dodatkowych zachęt dla inwestycji prywatnych oraz dedykowanych funduszy rozwojowych.”
MK, Fot. Dziennik Legnicki
