Stanisław Andrzej Potycz, Przewodniczący Kapituły Bractwa Henryka Pobożnego przekazał nowe informacje związane z procesem beatyfikacyjnym legnickiego władcy.
Potycz [na naszym zdjęciu] wyjaśnia, iż w 1965 roku w Nowym Jorku ujawniono łaciński tekst traktatu „Historia tatarów” (Historia Tartarorum) na podstawie franciszkanina Benedykta Polaka z Wrocławia uczestnika wyprawy wysłanej w 1245 roku przez papieża Innocentego IV pod wodzą legata do władcy Mongołów, która trwała do 1247 roku.
Dokument ma specjalne znaczenie dla przebiegu procesu beatyfikacji księcia Henryka II Pobożnego. Zawiera bowiem szczególnie cenne informacje uzyskane przez franciszkanina Benedykta Polaka bezpośrednio od Mongołów – uczestników Bitwy pod Legnicą, czyli świadków tamtych wydarzeń.
To relacje zebrane zaledwie cztery lata po bitwie.
Warto podkreślić, że uczestnicy tej wyprawy jako pierwsi jeszcze przed Marco Polo opisali imperium mongolskie, przybliżając Europejczykom nieznaną dotąd cywilizację Azji, gdyż Marco Polo dotarł do Chin znajdujących się wówczas pod panowaniem Mongolii dopiero około 1275, a więc 30 lat później.
A w traktacie znajdują się informacje o ostatnich chwilach życia księcia Henryka II Pobożnego:
„Tatarzy zaś podążając dalej na Śląsk wszczęli bitwę z księciem Henrykiem, wówczas najbardziej chrześcijańskim władcą tej ziemi. I kiedy już jak opowiadali temuż Benedyktowi, chcieli uchodzić z pola walki, szyki bojowe chrześcijan rzuciły się niespodziewanie do ucieczki. Wtedy księcia Henryka wzięli Tatarzy do niewoli. I całkowicie obrabowali. A kazali mu klęknąć przed martwym wodzem, który poległ w Sandomierzu. Głowę jego jakby głowę barana zawieźli przez Morawy na Węgry. I wkrótce potem rzucili ją między głowy innych poległych.”
Należy zauważyć, że tak opisana scena śmieci księcia w obozie mongolskim przez ścięcie przedstawiona jest na miniaturze, choć z późniejszej epoki.
– Jednak w świetle dokumentu śmierć księcia nosi wszystkie cechy męczeństwa za wiarę. Także dlatego, że podobne relacje z historii Tatarów i Mongołów dotyczą innych władców z tego okresu, choćby księcia Michała Czernichowskiego, którego 20 września 1246 roku Cerkiew Prawosławna zaliczyła w poczet świętych, a więc pięć lat po Bitwie pod Legnicą. W podobny sposób w tamtych czasach zginął także książę riazański w 1270 roku – wyjaśnia Stanisław Andrzej Potycz. I dodaje: A trzeba też podkreślić, iż właśnie podobnych przypadków było w tamtym okresie więcej. Zaś wszystkie te zdarzenia działy się w niewielkich odstępach czasu. Są więc wyraźne przesłanki do uznania, iż Henryk II Pobożny poniósł śmierć męczeńską za wiarę. Można mieć więc uzasadnioną nadzieję, że wkrótce Sługa Boży Henryk II Pobożny zostanie beatyfikowany jako męczennik za wiarę.
Przypomnijmy, że proces beatyfikacyjny księcia Henryka II Pobożnego rozpoczął się w 2021 roku.
Komisja Historyczna będzie jeszcze oczywiście długo analizować wszystkie materiały na ten temat, podobnie jak historycy będą jeszcze analizować czy i jak książę chrześcijański Henryk II Pobożny przysłużył się do obrony chrześcijaństwa oraz narodu?
Jednak informacje przekazane przez Stanisława Andrzeja Potycza rzucają nowe i jasne światło na jego przebieg i zakończenie.
AK, Fot. Dziennik Legnicki
