Bezpieczeństwo zdrowotne mieszkańców blisko 300 powiatów w całej Polsce może być zagrożone.
Tak wynika ze stanowiska jakie zaprezentowali podczas Walnego Zgromadzenia przedstawiciele Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Szpitali Powiatowych, którzy żądają od władz państwa pilnych działań naprawczych w finansowaniu szpitali powiatowych.
Już teraz – jak podkreślają – zmniejszenie finansowania szpitali powiatowych ma fatalne skutki, bo wydłużają się kolejki, opóźnia rozpoznanie chorób nowotworowych i ogranicza się realizację Narodowej Strategii Onkologicznej oraz Krajowego Planu Transformacji.
Członkowie Walnego Zgromadzenia Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Szpitali Powiatowych podkreślają, że żaden z kluczowych postulatów środowiska szpitali powiatowych nie został zrealizowany. Zaś sytuacja finansowa placówek nadal systematycznie się pogarsza, a w wielu przypadkach staję się dramatyczna.
Dlatego w dokumencie kierowanym m.in. do Ministerstwa Zdrowia oraz Narodowego Funduszu Zdrowia ponawiają swoje postulaty i żądają podjęcia bezzwłocznych decyzji w celu ich realizacji:
„Postulaty członków OZPSP
1. Środki na podwyżki dla wszystkich grup zawodowych – niezależnie od formy zatrudnienia Domagamy się wyodrębnionego, pełnego i trwałego finansowania skutków wzrostu wynagrodzeń dla wszystkich grup zawodowych zatrudnionych w podmiotach leczniczych – niezależnie od formy zatrudnienia (umowa o pracę, kontrakt cywilnoprawny, samozatrudnienie). Środki na ustawowe podwyżki muszą pochodzić z budżetu państwa. Powtarzamy stanowczo: szpitale nie mogą kredytować państwa ani finansować skutków decyzji ustawowych z pieniędzy przeznaczonych na leczenie.
2. Finansowanie świadczeń w relacji 1:1 w II półroczu 2026 г. Żądamy wprowadzenia w drugim półroczu 2026 roku – zasady rozliczania świadczeń zdrowotnych w relacji nie mniejszej niż 1:1 do pierwszego półrocza 2026 roku w całej Polsce, tj. bez stosowania współczynników redukujących, mechanizmów degresywnych ani odroczonych płatności. Szpitale powiatowe nie mogą funkcjonować w warunkach, w których realna wartość ich pracy jest systemowo obniżana decyzjami płatnika publicznego.
3. Utrzymanie współczynników korygujących 1,07 oraz 1,06. Stanowczo sprzeciwiamy się jakimkolwiek działaniom zmierzającym do likwidacji lub obniżenia współczynników korygujących 1,07 i 1,06, stosowanych wobec szpitali powiatowych I i II poziomu zabezpieczenia. Ich osłabienie oznacza systemowe pogłębianie zadłużenia placówek powiatowych.
4. Przywrócenie nielimitowanego i pełnego finansowania endoskopii oraz diagnostyki obrazowej w szpitalach powiatowych.
Oczekujemy przywrócenia statusu świadczeń od drugiego kwartału 2026 r. Ograniczenia w tym zakresie wprost uderzają w pacjentów – wydłużają kolejki, opóźniają rozpoznanie chorób nowotworowych i ograniczają realizację Narodowej Strategii Onkologicznej oraz Krajowego Planu Transformacji.
5. Finansowanie świadczeń nielimitowanych.
Świadczenia te – nie tylko ratujące życie, ale również te służące zachowaniu zdrowia, wczesnej diagnostyce, leczeniu chorób przewlekłych oraz rehabilitacji pacjentów – muszą być opłacane w cyklach odpowiadających ich rzeczywistemu udzielaniu tj. w cyklach miesięcznych. Ograniczanie bieżącego finansowania wyłącznie do świadczeń ratujących życie jest sprzeczne z konstytucyjnym prawem pacjenta do równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
6. Sfinansowanie nadwykonań zaległych z 2025 roku oraz urealnienie wycen świadczeń.
Żądamy pełnej i niezwłocznej zapłaty za wszystkie nadwykonania zrealizowane w 2025 r. w zakresie świadczeń limitowanych. Brak rozliczenia oraz urealnienia wycen świadczeń stanowi de facto nieoprocentowany „kredyt” udzielany przez szpitale powiatowe państwu. Sytuacja ta jest nie do zaakceptowania – nie tylko z punktu widzenia rachunku ekonomicznego, lecz przede wszystkim uczciwości państwa wobec podmiotów leczniczych.
Wezwanie do działania.
Walne Zgromadzenie OZPSP wzywa Ministra Zdrowia, Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia do niezwłocznego podjęcia decyzji finansowych i legislacyjnych realizujących powyższe postulaty, a także do rozpoczęcia rzeczywistego dialogu ze środowiskiem szpitali powiatowych, opartego na partnerstwie, transparentności i odpowiedzialności państwa za stabilność systemu ochrony zdrowia.
Szpitale powiatowe nie domagają się przywilejów, domagają się elementarnej uczciwości finansowej i wywiązania się państwa z zobowiązań wobec pacjentów i placówek, które zapewniają bezpieczeństwo zdrowotne mieszkańcom blisko 300 powiatów w Polsce.
Brak uwzględnienia powyższych postulatów w najbliższych tygodniach pogłębi destabilizację udzielania świadczeń zdrowotnych w wielu powiatach oraz może prowadzić do eskalacji protestu środowiska szpitali powiatowych. Odpowiedzialność za skutki takiej sytuacji spoczywać będzie wyłącznie po stronie decydentów.”
MK, Fot. Dziennik Legnicki
