Niezwykle charakterystyczny element małej architektury w Lasku Złotoryjskim, który przez wiele osób jest nazywany pomnikiem – i słusznie – to tzw. Ława Ruffera.
I stanowi pomnik pamięci i wdzięczności dla Samuela Beniamina Ruffera pochodzącego ze Złotoryi – włókiennika, który produkował w Legnicy sukna.
Przybył do Legnicy pod koniec XVIII wieku 1796 roku i był prekursorem tego przemysłu w mieście. W największym rozkwicie jego fabryka zatrudniała 700 osób.
Jego potomkowie będący właścicielami obszaru dzisiejszego Lasku Złotoryjskiego, postanowili ten teren oddać miastu i zalesić 150 tysiącami drzew liściastych i iglastych.
A w 1907 rok ówczesne władze Legnicy w ramach podziękowania za tak piękny gest zbudowały właśnie w Lasku Złotoryjskim, nazywanym wtedy Parkiem Ruffera ten szczególny pomnik w kształcie ławy, pierwotnie pomnik w swojej centralnej części miał umieszczony owalny medalion ze zdjęciem Ruffera, ale niestety po zakończeniu II wojny światowej w nieznanych okolicznościach ten element zaginął.
O tych, a także wielu innych tajemnicach Lasku Złotoryjskiego w czasie Legnickiego Spaceru Historycznego opowiadał zwiedzającym Marcin Makuch, dyrektor Muzeum Miedzi w Legnicy.
MK, Fot. Dziennik Legnicki