Przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu, jako sądem II instancji, zapadł wyrok w sprawie rodziców z Przemkowa drastycznie znęcających się malutkimi dziećmi. Sąd obniżył karę wobec ojca – Marcina G., skazanego na 30 lat pozbawienia wolności do 25 lat pozbawienia wolności, a w stosunku do matki dzieci – Moniki M. zapadły wcześniej wyrok 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności utrzymał w mocy.
Sąd odwoławczy podtrzymał ocenę sądu I instancji, że Marcin G. nie dopuścił się wobec syna Piotra zbrodni zabójstwa, lecz zbrodni spowodowania ciężkich obrażeń ciała, które nieumyślnie doprowadziły do śmierci chłopca. Sąd ocenił, że ponieważ sprawca działał w zamiarze ewentualnym, kara 30 lat pozbawienia wolności jawi się jako zbyt surowa.
Sąd odwoławczy nie podzielił też zarzutu, iż kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności dla matki działającej w warunkach ograniczonej poczytalności jest rażąco łagodna. Sąd ten podtrzymał stanowisko sądu I instancji, że Monika M. dopuściła się jedynie znęcania nad małoletnimi dziećmi samodzielnie i wspólnie z ich ojcem, a nie pomocnictwa ojcu dzieci do zabójstwa jednego z synów.
Sąd odwoławczy podtrzymał też orzeczenie co do jednego z orzeczonych środków karnych w postaci 15-letniego zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonego Filipa G. (na odległość 200 metrów). Zakaz dożywotniego zajmowania stanowisk i wykonywania zawodów związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem lub opieką nad małoletnim obniżył do 15 lat.
Wyrok jest prawomocny.
Niemniej jednak Prokurator Rejonowy w Głogowie zwróci się o jego pisemne uzasadnienie, albowiem w ustnych motywach sąd odwoławczy odniósł się do zarzutów apelacji prokuratora dość lakonicznie. Dopiero zatem po szczegółowym przeanalizowaniu pisemnego uzasadnienia prokurator zdecyduje o tym, czy istnieją podstawy do wywiedzenia kasacji.
Apelacja prokuratora z 23.04.2026 r.
Prokuratura Rejonowa w Głogowie złożyła apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z 3 marca 2026 r. w sprawie Marcina G. – skazanego na 30 lat pozbawienia wolności i Moniki M – skazanej na 1 rok 6 miesięcy pozbawienia wolności, oskarżonych o drastyczne zaniedbywanie i znęcanie się nad swoimi dziećmi.
Prokurator zarzucał wyrokowi sądu pierwszej instancji szereg błędów w ustaleniach faktycznych oraz rażącą łagodność wymierzonych kar.
Kluczowe zarzuty apelacji:
Błędna ocena skali zaniedbań: prokurator podważał ustalenia sądu, jakoby oskarżeni nie zaniedbywali potrzeb rozwojowych 17-miesięcznego Filipa G. Z dokumentacji medycznej i opinii biegłych wynika, że dziecko – na skutek głębokiej deprywacji sensorycznej i braku stymulacji – rozwijało się na poziomie niemowlęcia w wieku 6–9 miesięcy (nie potrafiło samodzielnie stać ani mówić).
Kwalifikacja śmierci dziecka jako zabójstwa: Prokuratura nie zgadzała się ze zmianą kwalifikacji czynu Marcina G. wobec Piotra G. Sąd przyjął, że oskarżony działał z zamiarem spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podczas gdy zdaniem oskarżyciela zgromadzony materiał dowodowy wskazywał na zamiar ewentualny pozbawienia życia.
Możliwość przewidzenia skutków przez matkę: prokurator podnosił, że Monika M. mogła i powinna była przewidzieć, że agresywne zachowania Marcina G. wobec Piotra G. doprowadzą do tragedii, biorąc pod uwagę jego wcześniejszą brutalność.
Błędy w konstrukcji prawnej czynów: apelacja wskazywała na naruszenie prawa materialnego poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że wielokrotne akty przemocy wobec dzieci stanowiły jeden czyn ciągły, podczas gdy ze względu na odmienność zamiaru i czasu powinny być traktowane jako odrębne przestępstwa.
Rażąco łagodna kara dla matki: prokurator uznał karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności dla Moniki M. za niewspółmierną do stopnia winy i społecznej szkodliwości jej zachowania.
W związku z powyższym prokurator wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie następujących kar oraz środków karnych:
Wobec Marcina G.:
– uznanie winy w zakresie zabójstwa Piotra G.
– orzeczenie kary 20 lat pozbawienia wolności za czyny związane z ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu Filipa G.
– wymierzenie kary łącznej dożywotniego pozbawienia wolności (kara łączna).
Wobec Moniki M.:
– uznanie winy za podduszanie Piotra G. oraz uderzanie Filipa G. butelką,
– wymierzenie kary łącznej 10 lat pozbawienia wolności (w miejsce orzeczonego 1 roku i 6 miesięcy).
Akt oskarżenia wobec rodziców z Przemkowa znęcających się nad synami. Oboje odpowiedzą za zabójstwo młodszego chłopca.
Surowy wyrok wobec rodziców z Przemkowa znęcających się nad synami. Ojca skazano na 30 lat pozbawienia wolności
[źródło Prokuratura Okręgowa w Legnicy], Fot. Dziennik Legnicki